منابع
قرآن کریم.
احمدی بیغش، خدیجه، و شاهواروقی فراهانی، حسین. (۱۴۰۳). تحلیل تطبیقی-انطباقی نظریه روح معنا از دیدگاه فیض کاشانی و علامه طباطبایی. قبسات، ۲۹(۱۱۲)، ۹۵–۱۲۸.
اسدینسب، محمدعلی. (۱۴۰۰). نگاه هدفمحور به قاعده روح معنا در تفسیر عرفانی و معیارهای آن. قرآنپژوهی، (۱)، ۱۲۹–۱۵۵.
آخوند خراسانی، محمدکاظم. (۱۴۰۹ق). کفایة الأصول. قم: مؤسسة آل البیت.
بیگی، همت. (۱۳۹۲). روح معنا در واژه جنّ. رشد آموزش قرآن و معارف اسلامی، (۸۹)، ۲۴–۲۵.
توکلیپور، محمد. (۱۳۹۸). بررسی تطبیقی دیدگاههای غزالی و علامه طباطبایی در نظریه روح معنا. معرفت، ۲۸(۲۵۸)، ۷۳.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۸). تسنیم (چاپ هشتم، ج ۱). قم: اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۹). تسنیم (چاپ پنجم، ج ۳). قم: اسراء.
حاجیربیع، مسعود، و فنایی اشکوری، محمد. (۱۳۹۳). روح معنا در تفکر ابنعربی. حکمت و فلسفه، ۱۰(۲)، ۴۵–۶۰.
حلفی، محمّدصالح. (۱۴۳۸ق). «نظریه ارواح المعانی و اثرها فی التفسیر». مجله المصباح، ش ۳۱، ص ۱۶۱-۱۸۸.
خداداد، زینب، و وکیلی، هادی. (۱۳۹۸). درآمدی به طرح نظریه روح معنا بهعنوان رهیافتی در زبان عرفان. پژوهشهای عرفانی، ۲(۴)، ۲۷–۴۴.
زندیه، عطیه. (۱۴۰۱). «هستیشناسی ارواح معانی قرآن کریم در دیدگاه ملاصدرا و تأثیر آن در مبحث کیفیت وضع الفاظ». خردنامه صدرا، ش ۱۰۸، ص ۱۳-۲۸.
سبزواری، ملاهادی. (۱۳۶۰). التعلیقات على الشواهد الربوبیة (تصحیح و تعلیق سیدجلالالدین آشتیانی، چاپ دوم). مشهد: المرکز الجامعی للنشر.
سبزواری، ملاهادی. (۱۳۹۰). شرح منظومه فی المنطق و الحکمه (تحقیق محسن بیدارفر). قم: منشورات بیدار.
شهرستانی، محمد بن عبدالکریم. (۱۳۶۴). الملل والنحل (تحقیق محمد بدران، چاپ سوم). قم: الشریف الرضی.
شیواپور، حامد. (۱۳۹۰). «صدرالمتألهین و نظریه روح معنا در تفسیر مفردات متشابه قرآن». خردنامه صدرا، ش ۶۳، ص ۸۳-۱۰۲.
شیواپور، حامد. (۱۳۹۱). «طباطبایی و نظریۀ روح معنا در تبیین الفاظ متشابه قرآن». پژوهش های فلسفی کلامی، ش ۵۲، ص ۱۱۳-۱۳۴.
شیواپور، حامد. (۱۴۰۲). نظریه روح معنا از نگاه دانشوران یکصد سال اخیر در حوزه علمیه قم: با تأکید بر دیدگاههای امام خمینی، علامه طباطبایی و آیتالله جوادی آملی. مطالعات زبان و ادبیات عربی، ۱(۲)، ۵–۲۲.
صانعزاده، صدیقه. (۱۴۰۳). «تحلیلی از مبانی قرآنشناختی نظریه روح معنا و استلزامات آن در فهم زبان قرآن با تاکید بر نظریات جوادی آملی». پژوهشنامه مذاهب اسلامی، ش ۲۱، ص ۱۴۴-۱۶۶.
صدرالدین شیرازی، محمّد. (۱۳۸۶). مفاتیح الغیب (تصحیح و تحقیق نجفقلی حبیبی). تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمّد. (۱۳۸۹). تفسیر القرآن الکریم (تحقیق و تفسیر محمّد خواجویی). تهران: بنیاد حکمت ملّی صدرا.
صدرالدین شیرازی، محمّد. (۱۹۸۱م). الحکمه المتعالیه فی الاسفار العقلیه الاربعه (چاپ سوم). بیروت: دار احیاء تراث العربی.
طباطبایی، سیدمحمدحسین. (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن (چاپ پنجم). قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طباطبایی، سیدمحمدحسین. (۱۴۲۰ق). بدایه الحکمه (تصحیح زارعی سبزواری). قم: موسسه نشر اسلامی.
طباطبایی، سیدمحمدحسین. (۱۴۳۰ق). نهایه الحکمه (تصحیح زارعی سبزواری). قم: موسسه نشر اسلامی.
طبرسی، فضل ابنحسن. (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن (ترجمه محمّد بیستونی). مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.
عباس عبدالحسین غیاض. (۲۰۲۰م). «نظریة أرواح المعانی آلیّة لتحلیل الخطاب القرآنی». آداب البصره، ش ۹۴، ۷۴-۹۳.
عسکری، محمدحسین. (۱۴۰۱). «کاربرد نظریه روح معنا در علم اصول فقه». مطالعات اصول فقه امامیه، ش ۱۸، ۱۳۱-۱۴۲.
غزالی، محمد. (۱۴۰۹ق). جواهر القرآن. بیروت: دار الکتب العلمیه.
غزالی، محمد. (بیتا). احیاء علوم الدین (تحقیق عبدالرحیم بن حسین حافظ عراقی). بیروت: دار الکتاب العربی.
فرزانه، حسین. (۱۳۹۷). «نظریه روح معنا: تقریر ها و نقدها». آموزههای فلسفه اسلامی، ۲۳، ۱۱۳-۱۳۸.
فرزانه، حسین، و حیدری، داود. (۱۳۹۷). نظریه «روح معنا»: تقریرها و نقدها. آموزههای فلسفه اسلامی، (۲۳).
مسعودی، سیدعلیاصغر، و غفورینژاد، محمد. (۱۳۹۵). مبانی و کاربستهای نظریه «روح معنا» در آثار جوادی آملی. پژوهشنامه امامیه، ۲(۳)، ۹–۲۶.
مسعودی، علی اصغر. (۱۳۹۵). «مبانی و کاربستهای نظریه «روح معنا» در آثار جوادی آملی». پژوهشنامه امامیه، ش ۳، ۹-۲۵.
مظفر، محمد رضا. (۱۳۸۷). اصول فقه. قم: بوستان کتاب.
مظفری، حسین. (۱۳۹۹). «ایده وضع الفاظ برای روح معانی از منظر اهل معرفت». حکمت اسلامی، ش ۳.
مفید، محمّد ابننعمان. (۱۴۱۳ق). التذکرة بأصول الفقه. قم: المؤتمر العالمی لألفیة الشیخ المفید.
مهدوی نژاد، محمّدحسین. (۱۳۹۴). «روح معنا ره آوردِ بدیع قرآن؛ مؤثر در فهم گزارههای دین». پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن، ش ۲، ۳۱-۱۰۵.
میراحمدی، عبدالله. (۱۳۹۷). «تحلیل کارآمدی وضع الفاظ برای ارواح معانی». خردنامه صدرا، ش ۹۱، ص ۲۳-۳۸.
نیلی پور، مریم. (۱۳۹۶). «بررسی تطبیقی نظریه روح معنا در دیدگاه علامهجوادی آملی با انگارههای زبانشناسی شناختی». علوم قرآن و تفسیر معارج، ش ۲، ۱۲۱-۱۵۳.
