1دانش پژوه دکتری فقه خانواده، از کشور افغانستان، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.
2استادیار گروه فقه خانواده، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.
چکیده
تعیین جنسیت فرزند که باهدف پیشگیری از بیماریهای وابسته به جنس و علاقه والدین به فرزندی خاص صورت میگیرد به والدین شانس شروع بارداری با علم به سالم بودن جنین و عاری بودن از هرگونه اختلال ژنتیکی و ناهنجاری را میدهد. هدف از پژوهش حاضر که در محدوده فقه و بهروش توصیفی- تحلیلی بااستفاده از منابع معتبر کتابخانهای گردآوری شده است بررسی فقهی تعیین جنسیت فرزند از نظر فقهای امامیه است. نتایج نشان داد که فقهای امامیه بااستناد به قواعد فقهی مانند قاعده لاضرر، لاحرج و اصاله البرائه به جواز تعیین جنسیت فرزند، البته در مواردی که منجر به فساد و خطری برای جامعه و فرد نشود، حکم دادهاند.
دژکام، لطفاالله.، و عباسزاده، محمد (1390). درمان ناباروری و تعیین جنسیت جنین در چالش با حکمت و عدالت خداوند. نشریه الهیات تطبیقی، 2(6)، 51- 60.
سیستانی، سید علی (1435). استفتائات جدید. قم: مکتب آیتالله سیستانی.
شمس لاهیجانی، مریم (1384). تعیین جنسیت و مکانیسمهای آن در جانوران. تهران: مرکز چاپ و انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
شیخ انصاری، مرتضی (1419). فرائد الاصول. قم: مجمع الفکر الاسلامی.
صاحب کشف، حمید.، و همکاران (1386). بررسی ناهنجاری کروموزومهای جنسی در تشخیص ژنتیکی قبل از لانهگزینی. نشریه زنان، مامایی و نازایی ایران، 2(10)، 127- 132.
صدر، سید محمد (1420). جامع الاحکام الشرعیه. بیروت: دارالتعارف.
صدوق، محمد بن على بن بابویه (1413). من لا یحضره الفقیه. قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه.