بازخوانی انتقادی نظریه تداوم متن بر اساس یافته های نسخه شناختی فرانسوا دروش

ابن درید، م. (۱۹۸۸). جمهرة اللغة. دار العلم للملایین.

اشیقر، م. ع. (۱۴۰۸). لمحات من تاریخ القرآن. مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.

انواری، ج. (۱۴۰۴). نقد و بررسی تعدد و تواتر قرائات؛ رویکرد جدید. مطالعات قرائت قرآن، ۱۳(۲۴)، ۱۶۳–۲۰۰. https://doi.org/10.22034/qer.2025.20662.1284

جواهری، س. م.، مرتضوی، ن. س.، و حیدرپور، ا. (۱۳۹۹). نقش اجتهاد در اختلاف قرائات با تأکید بر دیدگاه آیت الله معرفت. مطالعات قرائت قرآن، ۸(۱۴)، ۱۴۷–۱۶۸. https://doi.org/10.22034/qer.2020.4665

حر عاملی، م. (۱۳۸۹). وسائل الشیعة. دار إحیاء التراث العربی.

حلی، ح. (۱۴۱۲). منتهی المطلب فی تحقیق المذهب. مجمع البحوث الإسلامیة.

خوئی، س. ا. (۱۴۲۶). البیان فی تفسیر القرآن. مؤسسة إحیاء آثار الإمام الخوئی.

دروش، ف. (۱۳۹۵). دستنامه نسخه‌شناسی: نسخه‌های به خط عربی (ترجمه س. م. ح. مرعشی). انتشارات سمت.

رضایی اصفهانی، م. ع.، و کریمی، ع. (۱۴۰۴). بررسی محتوایی منشور قرآن بر اساس دیدگاه شیعیان اهل بیت علیهم السلام. قرآن و علم، ۱۹(۳۷)، ۴۳۱–۴۴۳. https://doi.org/10.22034/qve.2026.11658

طوسی، م. (۱۴۱۳). تفسیر التبیان. مؤسسة النشر الإسلامی.

عنایه، غ. (۱۴۱۶). هدی الفرقان فی علوم القرآن. عالم الکتب.

القطان، م. (۱۴۲۱). مباحث فی علوم القرآن. مکتبة المعارف للنشر والتوزیع.

کارگر، م.، و ساریخانی، م. (۱۳۹۸). کتاب‌آرایی در تمدن اسلامی ایران. انتشارات سمت.

کریمی نیا، م. (۱۴۰۲). نسخه‌شناسی مصاحف قرآنی (۱۷) مصاحف به خط حجازی: کهن‌ترین دست‌نوشته‌های قرآنی. آینه پژوهش، ۳۴(۲۰۳)، ۳۱–۶۰. https://doi.org/10.22081/jap.2023.75313

کریمی، ش.، و فرزام، ف. (۱۳۹۷). درآمدی بر تعیین اصالت در نسخه‌های خطی. آرشیو ملی، ۱۳، ۱۶۰–۱۷۷.

الکلینی، م. (۱۳۶۳). الکافی (تصحیح ع. غفاری). دار الکتب الإسلامیة.

گلگتی، ا.، شهیدی‌پور، م. ر.، و پارچه باف دولتی، ک. (۱۴۰۰). مصاحف امصار در دیدگاه دانشمندان فریقین. مطالعات قرائت قرآن، ۹(۱۶)، ۱۸۸–۲۱۶.

محمدی، م. ح. (۱۳۹۴). نقد دیدگاه نولدکه درباره رابطه قرائات و روایات سبعه أحرف. مطالعات قرائت قرآن، ۳(۵)، ۸۵–۱۰۲.

معرفت، م. ه. (۱۴۳۶). تلخیص التمهید. مؤسسة النشر الإسلامی.

نیلساز، ن. (۱۳۹۶). مروری بر مقاله نسخه‌های خطی قرآن. آینه پژوهش، ۲۸(۱)، ۴۵–۵۰.

Abushaar, A. I. (2025). Early personal Quranic manuscripts in light of the Sana’a Palimpsest (DAM 01-27.1): An analytical and foundational study. Journal of the College of Sharia and Islamic Studies, Qatar University, 43(2). https://doi.org/10.29117/jcsis.2025.0419

Déroche, F. (1992). The Abbasid tradition: Qur’ans of the 8th to the 10th centuries AD (The Nasser D. Khalili Collection of Islamic Art, Vol. 1). The Nour Foundation in association with Azimuth Editions and Oxford University Press.

Déroche, F. (1998). Les études de paléographie des écritures livresques arabes: quelques observations. *Al-Qanṭara, 19*(2), 365. https://doi.org/10.3989/alqantara.1998.v19.i2.503

Déroche, F. (2009). La transmission écrite du Coran dans les débuts de l’islam: Le codex Parisino-petropolitanus. Brill.

Déroche, F. (2013). Qur’ans of the Umayyads: A first overview. Brill.

Déroche, F. (2022). The one and the many: The early history of the Qur’an. Yale University Press.

Dutton, Y. (2016). [Review of the book Qur’ans of the Umayyads: A first overview, by F. Déroche]. Wiener Zeitschrift für die Kunde des Morgenlandes, 106, 307–310.

Fedeli, A. (2010). La transmission écrite du coran dans les débuts de l’islam: le codex parisino-petropolitanus. Bulletin d’études orientales, Tome LIX, 149–157.

Karimi-Nia, M. (2013). The historiography of the Qur’an in the Muslim world: The influence of Theodor Nöldeke. Journal of Qur’anic Studies, 15(1), 46–68. https://doi.org/10.3366/jqs.2013.0074

Nöldeke, T., Schwally, F., Bergsträßer, G., & Pretzl, O. (1909–1938). Geschichte des Qorāns (2. Aufl., Bde. 1–3). Dieterich'sche Verlagsbuchhandlung.

Sadeghi, B., & Goudarzi, M. (2012). Ṣan‘ā’ 1 and the origins of the Qur’ān. Der Islam, 87(1–2), 1–129. https://doi.org/10.1515/islam-2011-0025

Wansbrough, J. (1977). Quranic studies: Sources and methods of scriptural interpretation. Oxford University Press