اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات116
تعداد شماره‌ها1,439
تعداد مقالات10,923
تعداد مشاهده مقاله3,706,749
تعداد دریافت فایل اصل مقاله2,018,424
احمدی فر, مصطفی, عمرانی, سید مسعود, مقصودی, سعید, موسوی, سید عبدالحمید. (1406). کاوشی در دلالت آیۀ ابتلاء بر نصب الهی امام با محوریت نقد آراء فخر رازی. مطالعات فلسفی کلامی, (), -. doi: 10.22034/pke.2026.23666.2083
مصطفی احمدی فر; سید مسعود عمرانی; سعید مقصودی; سید عبدالحمید موسوی. "کاوشی در دلالت آیۀ ابتلاء بر نصب الهی امام با محوریت نقد آراء فخر رازی". مطالعات فلسفی کلامی, , , 1406, -. doi: 10.22034/pke.2026.23666.2083
احمدی فر, مصطفی, عمرانی, سید مسعود, مقصودی, سعید, موسوی, سید عبدالحمید. (1406). 'کاوشی در دلالت آیۀ ابتلاء بر نصب الهی امام با محوریت نقد آراء فخر رازی', مطالعات فلسفی کلامی, (), pp. -. doi: 10.22034/pke.2026.23666.2083
احمدی فر, مصطفی, عمرانی, سید مسعود, مقصودی, سعید, موسوی, سید عبدالحمید. کاوشی در دلالت آیۀ ابتلاء بر نصب الهی امام با محوریت نقد آراء فخر رازی. مطالعات فلسفی کلامی, 1406; (): -. doi: 10.22034/pke.2026.23666.2083

کاوشی در دلالت آیۀ ابتلاء بر نصب الهی امام با محوریت نقد آراء فخر رازی

پژوهشنامه کلام
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 01 دی 1406
نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/pke.2026.23666.2083
نویسندگان
مصطفی احمدی فر1؛ سید مسعود عمرانی2؛ سعید مقصودی* 3؛ سید عبدالحمید موسوی4
1استادیار گروه علوم قرآن و حدیث،دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه،قم،ایران.
2گروه آموزش معارف دانشگاه فرهنگیان تهران ایران.
3طلبه سطح چهار گروه کلام اسلامی مدرسه آیةالله خویی (ره) حوزه علمیه خراسان، مشهد، ایران.
4دانش‌آموخته سطح چهار گروه کلام اسلامی مدرسه آیةالله خویی (ره) حوزه علمیه خراسان، مشهد، ایران.
چکیده
آیۀ ۱۲۴ سورۀ بقره، مشهور به «آیۀ ابتلاء»، از بنیادی‌ترین آیات قرآن در تبیین جایگاه و ماهیت امامت است. این آیه پس از بیان سلسله‌ای از ابتلائات حضرت ابراهیم (ع)، از اعطای مقام امامت به ایشان سخن می‌گوید؛ مقامی که چیستی و قلمرو آن میان مف مسئلۀ اصلی این پژوهش آن است که آیا امامتِ مذکور در آیه، مترادف با نبوّت است یا مرتبه‌ای مستقل و والاتر از آن را می‌نمایاند و چه نسبتی با نصب الهی و شرط عصمت دارد. این تحقیق با روش تحلیلی ـ انتقادی است.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که اطلاق سیاق آیه و پیش‌فرض‌های کلامیِ مستفاد از آن، دلالت دارد که حضرت ابراهیم علیه‌السلام پیش از اعطای امامت، دارای مقام نبوّت بوده و بنابراین، امامت در این آیه قابل تقلیل به نبوّت نیست. همچنین بر اساس جمله «لا یَنالُ عَهْدی الظّالِمین»، تنها انسان کاملاً منزّه از هرگونه ظلم شایستگی این منصب را دارد؛ نتیجه‌ای که بر لزوم عصمت، طهارت و برخورداری از علم لدنی برای امام دلالت می‌کند. بر این اساس، امامت در آیۀ ابتلاء حقیقتی الهی به معنای زعامت دینی، باطنی و اجتماعی و نیز هدایت تشریعی و تکوینی است که تحقق آن تنها در پرتو نصب الهی و مقام عصمت امکان‌پذیر است.
کلیدواژه‌ها
آیۀ ابتلاء؛ امامت؛ نصب الهی؛ فخر رازی؛ عصمت
مراجع
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 78


سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب