اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات116
تعداد شماره‌ها1,424
تعداد مقالات10,779
تعداد مشاهده مقاله3,391,514
تعداد دریافت فایل اصل مقاله1,888,789
بتول, سیده فاطمه. (1404). معناشناسی واژگان حشر، نشر و بعث در قرآن کریم. مطالعات فلسفی کلامی, 6(9), 29-42.
سیده فاطمه بتول. "معناشناسی واژگان حشر، نشر و بعث در قرآن کریم". مطالعات فلسفی کلامی, 6, 9, 1404, 29-42.
بتول, سیده فاطمه. (1404). 'معناشناسی واژگان حشر، نشر و بعث در قرآن کریم', مطالعات فلسفی کلامی, 6(9), pp. 29-42.
بتول, سیده فاطمه. معناشناسی واژگان حشر، نشر و بعث در قرآن کریم. مطالعات فلسفی کلامی, 1404; 6(9): 29-42.

معناشناسی واژگان حشر، نشر و بعث در قرآن کریم

پژوهش های زبان عربی
دوره 6، شماره 9، 1404، صفحه 29-42
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسنده
سیده فاطمه بتول
دانش‌پژوه کارشناسی ارشد مترجمی زبان عربی، از کشور پاکستان، گروه زبان، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.
چکیده
معناشناسی واژه‌های قرآنی یکی از روش‌های جدید پژوهش‌های قرآنی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی معناشناسی واژگان قرآنی «حشر»، «بعث» و «نشر» که هر سه ناظر به احوال قیامت است، انجام شد و معنای لغوی و اصطلاحی، و معنای متعدد این واژگان از نظر معناشناسی مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش به‌روش تحلیلی- اسنادی و با مطالعه متون مکتوب در این موضوع انجام شد. واژه‌های حشر، نشر و بعث هر کدام دارای معانی گسترده هستند، اما واژه حشر و نشر، بیشتر برای زنده کردن مردگان و مختص به عالم قیامت است.
 
کلیدواژه‌ها
معناشناسی؛ معناشناسی واژگان قرآن؛ واژه حشر در قرآن؛ واژه نشر در قرآن؛ واژه بعث در قرآن. 
مراجع
* قرآن کریم (1373). مترجم: مکارم شیرازی، ناصر. قم: دارالقرآن الکریم.

* قرآن کریم (1390). مترجم: الهی قمشه‌ای، مهدی. قم: سپهر نوین. Top of Form

 

  1. ابن‌فارس، احمد‌بن فارس (1399). معجم مقاییس اللغة، قم: مکتب التبلیغ االاسلامی.
  2. ابن‌منظور، محمدبن مکرم (1414). لسان العرب. بیروت: دارصادر.
  3. آیینه وند، صادق.، و نیازی، صادق (1379). معناشناسی اسماء الحسنی. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، 1(2)، 1- 18.
  4. تهانوی، محمدعلی (1996). موسوعة کشاف اصطلاحات الفنون، تحقیق: علی دحروج، بیروت: مکتبة لبنان ناشرون.
  5. جوهرى، اسماعیل‌بن حماد (1376). الصحاح. تحقیق: احمد عبدالغفور عطار. بیروت: دار العلم.
  6. رازینی، علی (1332). پژوهش پیرامون مفردان قرآن. تهران: دفتر پژوهش و نشر سهروردی.
  7. راغب اصفهانی، حسین‌بن محمد (1214). مفردات الفاظ القرآن، بیروت: دار القلم
  8. زبیدی، محمدمرتضی (بی‌تا). تاج العروس من جواهر القاموس. بیروت: منشورات دار المکتبه الحیاه.
  9. سبزیان، سعید (1388). فرهنگ نقد و نظریه ادبی. تهران: مروارید.
  10. سهیلی، عبدالرحمن (1389هـ.ق). الروض الانف فی شرح السیرۀ النبویۀ و معه السیرۀ النبویۀ. قاهره: دار النصر الطباعه.
  11. شرتوتی، سعید (1416). اقرب الموارد. تهران: دار الأسوۀ للطباعۀ و النشر.
  12. شعیری، حمیدرضا (1381). مبانی معناشناسی نوین. تهران: انتشارات سمت.
  13. صفوی، کوروش (2004). درآمدی بر معناشناسی، قم: سوره مهر.
  14. طباطبایی، سیدمحمدحسین (1388). تفسیرالمیزان، تهران: انتشارات فراهانی.
  15. طبرسی، فضل‌بن حسن (1415). تفسیر مجمع‌البیان، بیروت: مؤسسه الأعمی للمطبوعات.
  16. طریحی، فخرالدین (1414). مجمع البحرین. تحقیق: احمد حسینى اشکورى. تهران: مرتضوی.
  17. طیب حسینی، محمود (1390). معناشناسی ظن در قرآن کریم. نشریه کتاب قیم، 7 (1)، 93-122.
  18. طیب، سید عبدالحسین (1378). طیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: انتشارات اسلام‌.
  19. فخارنوغانی، وحیده (1393). معناشناسی واژه احسان در قرآن کریم. فصلنامه پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن، 3 (1)، 21-32.
  20. فراهیدی، خلییل‌بن احمد (1409). العین. قم: نشر هجرت.
  21. قرشی، سید علی اکبر (1377). تفسیر أحسن الحدیث. تهران: بنیاد بعث.
  22. مصطفوی، سید حسن (1360). التحقیق فی الکلمات القرآن. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
  23. مکارم شیرازی، ناصر.، و دیگران (1386). برگزیده تفسیر نمونه. تنظیم: احمدعلی بابایی. تهران: دارالکتب اسلامیه.
  24. نورسیده، علی اکبر.، فیض‌الله‌زاده، عبد علی.، و ماستری فراهانی، جواد (1392). معناشناسی چند معنایی واژه «ولی». پژوهشنامه نقد ادب عربی، 4 (1)، 151-168.
  25. نورمحمدی، احد (1395). مفهوم شناسی واژه فسق و حوزه معنایی آن در قرآن کریم، نشریه احسن الحدیث، 1، 27-34
  26. همایی، غلامعلی (1400). درسنامه مفردات قرآن. قم: جامعه المصطفی.
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 1


سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب