قرآن کریم.
ابوالقاسمزاده، مجید. (۱۳۹۴). معناشناسی «ذاتی» در حسن و قبح ذاتی. فصلنامه حکمت اسلامی.
باتلر، ایمون. (بیتا). مبانی لیبرالیسم کلاسیک (ترجمه ابوالفضل زاهدی). تهران: سروش.
بحرینی، علی و قاری سید فاطمی، سید محمد. (۱۴۰۰). ویژگیهای انسان از منظر نویسندگان اعلامیه جهانی حقوق بشر. فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، ۵۱(۲)، ۱۲۵-۱۴۵.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۱). حقوق بشر از نگاه اسلام و غرب. مجله رواق اندیشه، (۹).
خادمیکوشا، محمدعلی. (۱۴۰۲). جایگاه کرامت ذاتی انسان در علم اصول فقه و استنباطهای فقهی و تفاوت روشی آنها. فصلنامه علمی پژوهشی اصول.
الدمیری، محمد بن موسی. (۱۴۲۴). حیاة الحیوان الکبری (تحقیق احمد شمسالدین، چاپ دوم). بیروت: دارالکتب العلمیة.
رازی، محمد بن محمد (فخرالدین). (۱۳۸۴). شرح رساله شمسیه (تصحیح محسن بیدارفر، چاپ سوم). قم: انتشارات بیدار.
الرافعی، عبدالکریم بن محمد. (بیتا). الفتح العزیز بشرح الوجیز. بیروت: دارالکتب العلمیة.
الشافعی، محمد بن ادریس. (۱۴۲۸). الرسالة (تحقیق احمد شاکر، چاپ چهارم). بیروت: دارالکتب العلمیة.
شریفی طرازکوهی، حسین. (۱۳۸۳). درآمدی بر بنیانهای نظری حقوق بشر. فصلنامه مفید، (۴۲)، ۱۵-۳۸.
طباطبایی، محمدحسین. (۱۳۷۸). نهایةالحکمة (بهکوشش غلامرضا فیاضی). قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
طبرسی، حسن بن فضل. (۱۴۱۲). مکارم الأخلاق. قم: شریف رضی.
طوسی، نصیرالدین محمد بن محمد. (۱۳۸۳). شرح الاشارات و التنبیهات. قم: نشر البلاغه.
عمید زنجانی، عباسعلی. (۱۳۶۸). حقوق اقلیتها بر اساس قانون اساسی و فقه اسلامی. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
کانت، ایمانوئل. (۱۳99). پایهگذاری برای مابعدالطبیعه اخلاق (ترجمه احمد احمدی). تهران: سمت.
منتظریمقدم، محمود. (۱۳۸۵). منطق ۱ (چاپ ششم). قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه قم.
النووی، یحیی بن شرف. (بیتا). شرح صحیح مسلم. قاهره: دارالمعرفة.
