اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات116
تعداد شماره‌ها1,516
تعداد مقالات11,530
تعداد مشاهده مقاله4,266,295
تعداد دریافت فایل اصل مقاله2,407,162
دانش, علی اکبر. (1405). حکم فقهی مراجعه به پزشک نامحرم. مطالعات فلسفی کلامی, 1405(1), 81-102.
علی اکبر دانش. "حکم فقهی مراجعه به پزشک نامحرم". مطالعات فلسفی کلامی, 1405, 1, 1405, 81-102.
دانش, علی اکبر. (1405). 'حکم فقهی مراجعه به پزشک نامحرم', مطالعات فلسفی کلامی, 1405(1), pp. 81-102.
دانش, علی اکبر. حکم فقهی مراجعه به پزشک نامحرم. مطالعات فلسفی کلامی, 1405; 1405(1): 81-102.

حکم فقهی مراجعه به پزشک نامحرم

جستارهایی در فقه پزشکی
دوره 1405، شماره 1 - شماره پیاپی 11، شهریور 1405، صفحه 81-102    اصل مقاله (384.22 K)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
نویسنده
علی اکبر دانش*
دانش‎پژوه دکتری رشته فقه اسلامی جامعه المصطفی العالمیه
چکیده
یکی از مسائل فقه پزشکی، حکم مراجعه به پزشک نامحرم است؛ مسئله‌ای که در آن، دو حکم اولیه شرعی یعنی حرمت نظر و لمس به نامحرم از یک سو، و ضرورت حفظ جان، دفع ضرر و معالجه بیماری از سوی دیگر، در تقابل قرار می‌گیرند. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش اجتهادی ـ تحلیلی و با استناد به منابع فقه امامیه، در صدد تبیین حکم این مسئله در شرایط مختلف است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که اصل اولیه بر حرمت مراجعه به پزشک نامحرم در صورت لزوم نظر یا لمس بدنی، به‌ویژه در مواضع عورت، استوار است؛ اما در صورت اضطرار عقلایی و فقدان طبیب مماثل، می‌توان با استناد به قواعد فقهی مانند «الضرورات تبیح المحظورات»، «لاحرج»، و «اهم و مهم»، حکم به جواز مراجعه داد. البته این جواز، مشروط به رعایت حدود ضرورت، عدم امکان تأخیر درمان، و فقدان بدیل مشروع است. در پایان، مقاله ضمن بررسی آرای فقهای متقدم و معاصر، بر ضرورت فراهم‌سازی شرایط مراجعه به پزشک هم‌جنس در نظام سلامت تأکید می‌کند و محدودیت‌های فقهی را در سطح سیاست‌گذاری به عنوان یک اصل راهبردی در جامعه دینی مورد توجه قرار می‌دهد.
کلیدواژه‌ها
پزشک نامحرم؛ اضطرار؛ حرمت لمس و نظر؛ فقه پزشکی؛ قاعده اهم و مهم؛ قاعده لاحرج
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 19
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 12


سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب