نمایش مقاله

اقدامات تأمین و تربیتی از منظر فقه امامیه و حنفی و قوانین کیفری ایران و افغانستان

صفحه: 27تا 66

نشریه: دوفصلنامه انجمن گفتمان حقوقی

شماره : 6 دوره دوم پاییزو زمستان 1393

نویسندگان: محمدعلی فکوری ,

کلیدواژگان: حالت خطرناک، پیشگیری از جرم، دفاع اجتماعی، اقدامات تأمینی و تربیتی، کیفرهای حدی، تعزیر، فقه اسلامی

چکیده مقاله:
بزه و بزهکاری، پدیدههای نابهنجاری است که از دیرباز موردتوجه دانشمندان علوم اجتماعی و مکاتب حقوق کیفری قرار داشته و تکرار بزهکاری، جرم شناسان را به پیشبینی تدابیر و ایجاد سازوکارهای مناسب واداشته است. چه اینکه اثر کیفر، تنها تدارک زیان عمل ارتکابی مجرم بر جامعه نیست و اعمال مجازات، بدون در نظر داشت اصلاح و بازپروری بزهکار، مانع از ارتکاب مجدد جرم نمیباشد. اقدامات تأمینی، ارمغان پیشگیری ،» حالت خطرناک « دانش جرمشناسی و سازوکار پیشنهادی مکتب تحققی، برای کنترل و حذف از ارتکاب مجدد جرم و جامعهپذیری مجرم است. در گسترة کیفرهای اسلامی، اقدامات تأمینی اصطلاح نو پیدا است و ازنظر ماهوی، تعریف و ویژگی کیفر حدی بر آن منطبق نیست؛ اما ویژگیهای تنوع، گستردگی و همآوایی مجازات تعزیری با بزهها و انحرافات اجتماعی بر ماهیت اقدامات تأمینی، قابل انطباق است و بر این اساس، میتوان اقدامات تأمینی را در زمرة کیفرهای تعزیری تلقی نمود. مبنای اقدامات تأمینی، از است و از نگاه آموزههای اسلامی، » دفاع اجتماعی « و » حالت خطرناک فرد « ، نگاه طرفداران مکتب تحققی اقامة عدالت در جامعه، تزکیه، اصلاح و تربیت نفوس، تأمین منافع و مصالح آحاد جامعه و دفع مفسده از ایشان است. این مبنا، در اقدامات تأمینی وقتی محقق میگردد که حالت خطرناک فرد از بین رفته و از تکرار ارتکاب بزه، پیشگیری شده باشد.




دانلود مقاله





تعداد نمایش: 589 بازدید تعداد دانلود مقاله: دانلود