بررسی نظام‌مندی سوره الرحمن از منظر بلاغت سامی

قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند. تهران: دارالقرآن الکریم، 1418ق.

ابن‌منظور، محمد بن مکرم. لسان العرب. بیروت: دار صاد، 1414ق.

ابوزهره، محمد. الوحدة الاسلامیه. قاهره: دارالفکر عربی، بی‌تا.

احمدیارلو، محمدحسین، ولوی، سیمین، باقر، علیرضا. «بلاغت سامی و قواعد نظم متقارن و نقد و بررسی آن در سوره صف»، پژوهش‌های ادبی- قرآنی، شماره 4، صص 26-63، 1400.

امانی‌پور، رضا. عنصر تکرار در قرآن، «بررسی علل تکرار آیات با محوریت سوره الرحمن»، زلال وحی، شماره 15 و 16، صص 38-39، 1388.

امین، سیده نصرت. مخزن العرفان در تفسیر قرآن. اصفهان: گلبهار، 1389.

بلاشر، رژی. در آستانه قرآن. ترجمه: محمود رامیار، تهران: دفتر نشر و فرهنگ اسلامی، 1378.

بحرانی، سید هاشم. البرهان فی تفسیر القرآن. تهران: بنیاد بعثت، 1416ق.

پاکتچی، احمد. «آفریقا-زبان‌ها» در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ویرایش کاظم محمدی بجنوردی، تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج9، 1379ش.

جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمن. بیان اعجاز القرآن فی ثلاث رسائل فی اعجاز القرآن. قاهره: دار المعارف، 1955.

جوادی آملی، عبدالله. تفسیر تسنیم. قم: انتشارات اسراء، 1395.

حسینی‌زاده، سیدعبدالرسول، میرزینلی، سیدفضل‌الله. «خوانش انتقادی شاخصه‌های عدم تناسب آیات قرآن از دیدگاه نولدکه»، قرآن‌پژوهی خاورشناسان، شماره 36، صص 266-239، 1403.

خطیب، عبدالکریم. التفسیر القرآنی للقرآن. بی‌جا: دارالفکر العربی، 1407ق.

دلایلی، نسرین. تأملی بر پیوند آیات در سوره الرحمن. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم قرآن و حدیث، مراغه: دانشگاه مراغه، 1395.

رازی، محمدبن عمر. التفسیر الکبیر (مفاتیح الغیب). بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1420ق.

راغب اصفهانی، حسین بن محمد. المفردات فی غریب القرآن. بیروت: دارالعلم، 1412ق.

رضایی هفتادر، حسن. ارزیابی آراء قرآنی برخی خاورشناسان معاصر. قرآن‌پژوهی خاورشناسان، 15(29)، صص 293-318، 1399.

زارع زردینی، احمد، صحرایی اردکانی، کمال، جنتی فیروزآبادی، صدیقه. «ساختارشناسی سوره مبارکه فتح در پرتو بلاغت سامی با تاکید بر تقسیم قرآن به 555 واحد موضوعی (رکوعات)»، دوفصلنامه علمی پژوهش‌های زبانشناختی قرآن، شماره 1، صص 1-18، 1400.

سازجینی، مرتضی، عشریه، رحمان، نقیب، سیدمحمد. «نقد دیدگاه نامه‌انگاری قرآن، دوفصلنامه علمی قرآن‌پژوهی خاورشناسان»، شماره 31، صص 129-154، 1400.

صادقی تهرانی، محمد. الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن و السنة. قم: انتشارات فرهنگ اسلامی، 1365.

طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسه اعلمی، 1390ق.

طوسی، محمدبن حسن. التبیان فی تفسیر القرآن‏. بیروت: دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.

عروسی حویزی، عبد علی بن جمعه. تفسیر نورالثقلین. قم: انتشارات اسماعلیان، 1415ق.

عظیمی، فاطمه، فتاحی‌زاده، فتحیه. بازخوانی تناسب آیات سوره مجادله با تکیه بر بلاغت سامی و نظریه نظم متقارن میشل کویپرس، دوفصلنامه مطالعات سبک‌شناسی قرآن کریم، 7(2)، صص 116-138، 1402.

فراهیدی، خلیل بن احمد. العین. قم: انتشارات هجرت، 1410ق.

فراء، ابوزکریا یحیی بن زیاد. معانی القرآن. مصر: دارالمصریه للتالیف و الترجمه، بی‌تا.

فوک، ی. تاریخ حرکه الاستشراق: الدراسات العربیه و الاسلامیه فی اوروبا حتی بدایه القرن العشرین. بیروت: دارلمدار السلامی، 1894م.

قرطبی، محمد بن احمد. الجامع لاحکام القرآن. تهران: ناصرخسرو، 1364.

کویپرس، میشل. کانون الثانی، دلیل تدریبی للتحلیل البلاغی. قاهره: المعهد الدومینیکی للدراسات شرقیه، 2017.

مکارم شیرازی، ناصر. تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الاسلامیه، 1371.

مراد ولید، محمد. نظریه النظم و قیمتها العلمیه فی الدراسات اللغویه عند عبدالقاهر الجرجانی. دمشق: دارالفکر، 1403ق.

مفید، محمد بن محمد. الاختصاص. قم: المؤتمر العالمی لالفیة الشیخ المفید، 1413ق.

موسوی همدانی، سید محمدباقر. ترجمه المیزان. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، 1374.

مینت.ر، پوزیه.ل، فاروقی. ن، سنو.ا. طریقه التحلیل البلاغی و التفسیر: تحلیل نصوص از کتاب مقدس و حدیث نبوی شریف. بیروت: دارالمشرق، 2004م.

نیلساز، نصرت، جلالی‌کندری، سهیلا، نبعی، ساجده. «بازخوانی انسجام سوره غاشیه در پرتو نظریه بلاغت سامی (با تکیه بر پژوهش‌های میشل کویپرس)»، دوفصلنامه مطالعات سبک‌شناسی قرآن کریم، 8(2)، صص 226-247، 1403.

هاشم‌زاده هریسی، هاشم. فرهنگ قرآن: آموزش ترجمه و تفسیر قرآن. قم: بنیاد علوم قرآن، 1373.

یسلم المجود، م. منهج البلاغة السامیة فی دراسة بنیه القرآن الکریم. مرکز التفسیر للدراسات القرآنیة، 2020.